bugün

ilkokul yıllarımın vazgeçilmez kukla dizisi.

karakaçanıyla,nazlı kedisiyle adını hatırlamadığım gözlüklü eleman ve sinsi rakunla hala küçüklük anılarımı süsler. başlangıç müziği beni adeta o yıllara geri götürür. haftasonu sabahın köründe televizyonun karşısına götürdüğüm yorganın altında bulurum kendimi..
(bkz: samanyolu tv)
(bkz: yumurcak tv)
edit: adı hatırlanmayan kişi nezih.
Bir samanyolu efsanesi. Evet.
bir zamanlar izlerken heyecanlandığı kuklalar.
görsel

en çokta sokakta yaşayan o kara kediyi severdim.
Tüm bölümlerinin youtube de olduğunu öğrendiğim için şu an mutluluktan ağlamama sebep olan mükemmel dizi.
Az önce aklıma gelip beni tekrar Küçüklüğüme götüren çocuk dizisi. O kadar net hatırlıyorum ki Karakaçanın sesini düşündüğümde duyuyor gibi oluyorum.