onca yoksulluk varken

(bkz: la vie devant soi) *

Emil Ajar'ın aynı adlı romanından uyarlanan ve tiyatrokare tarafından sergilenen oyun. Ama Erzurum'da sahnelenemedi. Fransa'nın Arap mahallelerinden birinde, anneleri fahişelik yapan çocuklara evini açan bir Musevi kadının öyküsünü konu alan oyun, belediye engeline takıldı. Tiyatrokare'nin kurucusu Nedim Saban oyuna salon verilmeme nedeni olarak dekordaki "kahrolsun faşizm" yazısı olabileceğini dile getirdi. 2012 yılında ileri demokrasi ile yönetilen ülkemde bir tiyatro oyunu yasaklanabiliyor hala... Bu oyun yakında sahnelenir görün bakın.

vivet kanetti'nin nefis çevirisiyle ülkemizde can yayinlarindan çıkmış olan sevgi, yalnızlık ve büyüme sancılari üzerine enfes bir kitap. ailesi tarafından terkedilmiş muhammed (momo) tüm zamanını, artık dış dünyayı tamamen unutmuş gibi görünen sakinleriyle bir pansiyonda geçirmektedir. momo acıdan gecmiş, yokluk bilen bir çocuktur ve tüm yalnızlığına ve dışlanmışlığına ragmen, eğlenmesini bilir, hayal dünyası geniştir, hayat onun icin her zaman esrarengizligini korur... romanin bir diger onemli karakteri, en az kendisi kadar komik günlük rutinleri konusunda cok hassas olan tatli kokoş madam rosadir.

onca yoksulluk varken, güldük kafayı takanlara
aşkları yok olan, açları çoğalan ademler diyarından…

neden çocuk doğurursunuz ki ey analar.