bugün
- bir akp'li kızla sevişir misiniz20
- hiç sevgili olmadan 25 yaşa gelip gençlğin bitmesi13
- en itici insan tipleri9
- gecenin şarkısı8
- bu kılıçları kime çekiyorsunuz20
- merve taşkın'ın hacı olması12
- ruh eşine bir not bırak11
- cihat15
- sütyen giymemek14
- 7 eylül 2024 cübbeli ahmet hoca'ya saldırı10
- üstteki yazarın yaşadığı ilçe12
- akp seçmeni18
- mustafa kemal atatürk13
- bülent ecevit16
- mustafa kemal in askerleriyiz28
- ona bir şey söyle16
- istanbul vs ankara12
- geldi yine deli9
- canımın balık çekmesi12
- dünyanın çok adaletsiz olması12
- bir kadını kırmadan ona memelerin küçükmüş demek12
- düşün ki o bunu okuyor10
- yazarların nefret ettigi şeyler13
- atatürkün 11 yaşındaki kıza içki uzatması11
- belki sikerim umudu18
- uludağ sözlük karadeniz zirvesi22
- yürümenin depresyona iyi gelmesi15
- ssözlükte kaçıncı yılınız22
- anın görüntüsü12
- kemalistlerin ülkeye kazandırdığı 3 büyük eser15
- mertens'in önünde icardi ve osimhen19
- bik bik'in mutfağına konuk olmak20
- yazarların ankara'yı sevmeme nedenleri20
- turkiyede ev almak13
- nervio'nun kedileri8
- hayvanseverlerin böcekleri sevmemesi12
- barış alper yılmaz9
- aslında çirkinsin ama farklı bir çekiciliğin var9
- dilan polat davası13
- engin polat'ın tahliye edilmesi10
- galatasaray17
- günaydın sıcak simit arasına sürülen nutellalarım12
- sahi bi ara 2023 de lozan bitiyordu bitti mi15
- ağzından meme lafı düşmeyen mümin10
- orta asyalı değilim10
- barış alperin galatasaray alışkanlıkları10
- 6 eylül 2024 galler türkiye maçı20
- sari renkli seker8
- çorapları çıkardığın an13
- kuresel ikinmanın kalbi10
-spoiler-
Bu son ayrılık saatinde niçin hakikati saklamalı? Bu okumayacağın defteri ben senin için yazdım Kâmran. Evet, ne söyledim, ne yazdımsa hep senin içindi. Yanlış, çok yanlış bir iş tuttuğumu bugün artık itiraf edeceğim. Ben, her şeye rağmen seninle mesut olabilirdim. Evet, her şeye rağmen seviliyordum, sevildiğimi de bilmiyor değildim; fakat bu bana kâfi gelmedi, istedim ki çok, pek çok sevileyim, kendi sevdiğim kadar değilse bile -çünkü buna imkân yok- ona yakın sevileyim. Bu kadar sevilmeye benim hakkım var mıydı? Zannetmem Kâmran. Ben, küçük, cahil bir kızdım. Sevmenin, kendini sevdirmenin de bir yolu var, değil mi Kâmran? Halbuki ben bunları hiç, hiç bilmiyordum. Senin Sarı Çiçeğin -taş atmak için söylemiyorum Kâmran, inan bana, mademki seni mesut etti, ben hayalimde onunla barışıyorum- kim bilir ne kadar cazibeli bir kadındı? Kim bilir sana ne güzel şeyler söylüyor, ne güzel mektuplar yazabiliyordu? Ben, belki senin çocuklarına, çocuklarımıza iyi bir anne olacaktım. O kadar. Kâmran, ben, seni sevmesini, senden ayrıldıktan sonra öğrendim. Hata yaptığım tecrübelerle, başkalarını sevmekle sanma sakın. Gönlümün içindeki derin, hazin, ümitsiz hayalini sevmekle. Zeyniler mezarlığının karanlığında, rüzgârın sonbahara kadar haykırıp ağladığı uzun gecelerde, Çeçen arabalarının ince sesli, yanık çıngıraklarının tirediği bu ovalarda, Söğütlük bahçelerinin ılık iğde kokularıyla dolu yollarında, ben hep seninle yüz yüze, senin hayalinin kollarında yaşadım. Yarın, karısı olacağım biçare adam, beni zambak gibi masum bir kız zannediyor, ne yanlış! Sevdanın hiçbirinin, bu dul kadın ruh ve vücudunu benim kadar hırpaladığını, yıprattığını zannetmiyorum. Kâmran, biz asıl bugün birbirimizden ayrılıyoruz. Ben, asıl bugün dul kalıyorum...
Bütün olan, geçen şeylere rağmen, sen yine bir parça benimdin; ben bütün ruhumla senin...
-spoiler-
Bu son ayrılık saatinde niçin hakikati saklamalı? Bu okumayacağın defteri ben senin için yazdım Kâmran. Evet, ne söyledim, ne yazdımsa hep senin içindi. Yanlış, çok yanlış bir iş tuttuğumu bugün artık itiraf edeceğim. Ben, her şeye rağmen seninle mesut olabilirdim. Evet, her şeye rağmen seviliyordum, sevildiğimi de bilmiyor değildim; fakat bu bana kâfi gelmedi, istedim ki çok, pek çok sevileyim, kendi sevdiğim kadar değilse bile -çünkü buna imkân yok- ona yakın sevileyim. Bu kadar sevilmeye benim hakkım var mıydı? Zannetmem Kâmran. Ben, küçük, cahil bir kızdım. Sevmenin, kendini sevdirmenin de bir yolu var, değil mi Kâmran? Halbuki ben bunları hiç, hiç bilmiyordum. Senin Sarı Çiçeğin -taş atmak için söylemiyorum Kâmran, inan bana, mademki seni mesut etti, ben hayalimde onunla barışıyorum- kim bilir ne kadar cazibeli bir kadındı? Kim bilir sana ne güzel şeyler söylüyor, ne güzel mektuplar yazabiliyordu? Ben, belki senin çocuklarına, çocuklarımıza iyi bir anne olacaktım. O kadar. Kâmran, ben, seni sevmesini, senden ayrıldıktan sonra öğrendim. Hata yaptığım tecrübelerle, başkalarını sevmekle sanma sakın. Gönlümün içindeki derin, hazin, ümitsiz hayalini sevmekle. Zeyniler mezarlığının karanlığında, rüzgârın sonbahara kadar haykırıp ağladığı uzun gecelerde, Çeçen arabalarının ince sesli, yanık çıngıraklarının tirediği bu ovalarda, Söğütlük bahçelerinin ılık iğde kokularıyla dolu yollarında, ben hep seninle yüz yüze, senin hayalinin kollarında yaşadım. Yarın, karısı olacağım biçare adam, beni zambak gibi masum bir kız zannediyor, ne yanlış! Sevdanın hiçbirinin, bu dul kadın ruh ve vücudunu benim kadar hırpaladığını, yıprattığını zannetmiyorum. Kâmran, biz asıl bugün birbirimizden ayrılıyoruz. Ben, asıl bugün dul kalıyorum...
Bütün olan, geçen şeylere rağmen, sen yine bir parça benimdin; ben bütün ruhumla senin...
-spoiler-
Gündemdeki Haberler
güncel Önemli Başlıklar